Blog

İzmir'in göbeğinden sessiz bir Arkansas kasabasına: Amerika'da küçük kasaba hayatını neden seviyorum

20 Ekim 2026 · 2 dk okuma

Buradaki ilk ayımı daha önce yazmıştım: tatlı ekmek, uzun yollar, posta kutusu (Küçük bir Arkansas kasabasında ilk ayım). O yazı sürprizler hakkındaydı.

Bu başka bir şey hakkında. Birkaç ay sonra sürprizler bitti ve bir şey netleşti: bu sessiz hayatı seviyorum.

Nereden geldim

İzmir'in merkezinde büyüdüm, milyonluk bir şehir. Trafik, korna, kalabalık, sokakta tartışan insanlar, herkes acele içinde. Bu normaldi. Fark etmiyordum bile, çünkü başka türlü hiç yaşamamıştım.

Şimdiki sabahlarım

Her sabah kalkıyorum, kahvemi yapıp bahçeye çıkıyorum.

İlk duyduğum şey kuşlar. Sincaplar çitin üstünde koşuyor, ağaçlara tırmanıyor. Bazen sabah on, on bir gibi ya da gün batımında geyikler bahçenin kenarına geliyor. Oturup sadece izliyorum.

Trafik yok. Korna yok. Gürültü yok. Kimse bir yere yetişmeye çalışmıyor.

Büyük bir şehrin ortasından gelen biri için bu hâlâ gerçek gibi gelmiyor.

Park

Öğleden sonraları sık sık parka gidiyorum. Her yerde sincap var ve insanlardan pek korkmuyorlar.

Telefondan müzik açıyorum. Kimse "kapat şunu" demiyor. Kimse kimseyi rahatsız etmiyor. Herkes kendi işine bakıyor.

Küçük bir şey gibi duruyor. Ömrü kalabalık bir şehirde geçmiş biri için değil.

Buradaki eğlence

Küçük kasaba sıkıcı demek değil. Burada eğlence dışarıda:

• Elektrikli bisiklet. Hızlı olur sanmıştık. Eğlenceli ama beklediğimiz kadar hızlı değil.
• ATV. Eşim ATV sürüyor, ben de elektrikli bisikletle onu kovalıyorum.
• Uzun yollar. Yollar geniş ve boş. Burada araba sürmek stres değil, günün bir parçası.

Bu anların bazılarını YouTube kanalımda kısa videolarla paylaşıyorum.

Mükemmel olmayan yanları

Dürüst olmak gerekirse küçük kasaba hayatının bedelleri var:

• Her şey arabayla uzakta. Araba olmadan pek bir şey yapamazsın. Bu yüzden kamyonetimiz ilk büyük adımlardan biriydi: Yeni göçmen olarak Amerika'da araba almak.
• Büyük şehre göre daha az iş var.
• Yemekte, dükkânda ve yabancı ürünlerde daha az seçenek var.
• Başta yalnız hissettirebilir, özellikle çalışmaya başlamadan önce.

Benim için sessizlik hepsine değer.

Amerika'da küçük bir kasabayı düşünen birine ne derim

1. İlk haftalarda karar verme. Sessizlik başta tuhaf gelebilir. Zaman tanı.
2. Araba planla. Burada seçenek değil, şart.
3. Her gün dışarı çık. Bahçe, park, bir yürüyüş. Güzel kısım orada.
4. Yere uyan bir hobi bul. Bisiklet, balık, doğa yürüyüşü, bahçe.
5. Büyük şehirden geliyorsan, ne kadar seveceğine şaşırabilirsin. Ben şaşırdım.

Özet

• İzmir'in merkezinden küçük bir Arkansas kasabasına geldim.
• Sabahlarım: bahçede kahve, kuşlar, sincaplar ve bazen geyikler.
• Trafik yok, korna yok, gürültü yok ve kimse kimsenin işine karışmıyor.
• Buradaki eğlence elektrikli bisiklet, ATV ve uzun boş yollar.
• Mükemmel değil, ama bu sessiz hayat Amerika'da en çok sevdiğim şey.

Sen de aynı yoldan mı geçiyorsun? Bu adımda takıldıysan ve yardım lazımsa bana yaz. Her mesajı okuyorum.
Bana yaz ya da başka bir e-posta uygulaması

Avukat ya da muhasebeci değilim. Bu, yaşadığım gibi yazdığım kendi deneyimim. Kurallar değişir ve her durum farklıdır, resmi kaynağa ya da bir uzmana danış.

← Tüm yazılar